Geschiedenis

De geschiedenis van de Ridderorde situeert zich tegen de achtergrond van de kruisvaarders rond de 12e eeuw. Er zijn echter geen historische bewijzen voor het bestaan van een ridderorde van het Heilig Graf naast een koorherenorde met dezelfde naam.

 

 

Het oudste document dat melding maakt van een wacht rondom het Heilig Graf dateert uit 1103. Het document werd opgesteld door Boudewijn I, de jongere broer van Godfried van Bouillon. Hierin verleende hij aan de Patriarch volmacht om een wacht van priesters en ridders rond het Heilig Graf op te stellen. Wachters die terugkeerden naar Europa bleven zich als Ridders van het Heilig Graf van Jeruzalem inzetten. Toen door territoriaal verlies het Heilig Graf niet meer lijfelijk te verdedigen was, bleven de Ridders in Europa hun doelstelling trouw met charitatieve en spirituele middelen.  In ons land waren de Ridders van het Heilig Graf vanaf de 15e eeuw actief in de Jeruzalembroederschappen. Dit duurde voort tot de Reformatie.

Geschiedkundig gaat het ontstaan van de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem terug tot 1496. In dat jaar verleent Paus Alexander VI aan de custos-gardiaan van de franciscaner orde, in zijn functie van vicaris van het bisdom Jeruzalem, de volmacht om pelgrims tot ridder van het heilig graf te slaan.

In 1847 benoemt paus Pius IX Monseigneur. Joseph Valegra tot Latijns patriarch met onder meer de volmacht om ridders te benoemen. Patriarch Valegra wordt een jaar later hoofd van de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem. In 1868, 20 jaar later, geeft paus Pius IX zijn fiat voor het oprichten van de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem als overkoepelend ordeverband onder pauselijke signatuur. In 1949 verplaatst paus Pius XII de zetel van de Ridderorde naar Rome. Inmiddels telt de orde internationaal 27.000 leden in ruim 50 landen. De internationale website is te vinden via www.oessg.net.